Nöbetçi bir yeri tutar; devriye bir yolu tutar. Aradaki fark, devriyeye karşı oynadığın şeyin konum değil zamanlama olmasıdır.
Davranış
Devriye, bölüm verisinde yazılı kapalı bir rotayı izler. Her düşman fazında rotada bir kenar ilerler ve baktığı yön, gittiği yöndür. Durduğu her düğümde görüş zinciri işler ve o zincir ölümcüldür.
Rota her zaman kapalı bir döngüdür. Yani devriye baştan sona öngörülebilirdir: kaç tur sonra nerede olacağını sayabilirsin.
Gidip gelen devriye ayrı bir kural değildir. Uçlara varınca geri dönüyormuş gibi görünür, ama bölüm verisinde duraklı bir kapalı döngü olarak yazılır (örneğin a, b, c, b). Rota çizgisi uçlarda bir ok gösterir, yani dönüş noktasını önceden görürsün.
Okunuş
Zeminde rotanın izi vardır — ayak izleri, tekerlek izi, patika. Tehdit vurgusunu açtığında bir sonraki adımın nereye düşeceği ayrıca işaretlenir, yani sayarken hata yapman gerekmez.
Bakış yönü her zaman hareket yönüdür; bu, devriyenin arkasının her turda güvenli olduğu anlamına gelir.
Nerede öğrenirsin
Öğretim bölümü1-32-7
İlk bölüm kapalı rotayı, ikincisi gidip gelen devriyeyi tanıtır. Ortak ders beklemektir: bazen en iyi hamle, devriyenin geçmesini bir tur boyunca seyretmektir. Oyunda "pas geçme" komutu yoktur — beklemek, bir ileri bir geri yürümekle yapılır ve bu iki hamleye mal olur.
Cevabı ne
Dört yol var: ritmi sayıp boşluktan geçmek, bir saklanma noktasına girip turu geçirmek, bir çan taşıyla rotasından koparmak, ya da arkasından etkisizleştirmek. Devriyenin baktığı yön gittiği yöndür; gittiği düğümden gelmek önden gelmektir, arkasından ya da yanından yaklaşmak değildir. Çan taşı perde 2'den önce elinde olmaz.
Çan taşı devriyeyi rotasından koparırsa rota ilerleyişi donar. Devriye görevine dönerken kaçırdığı turları telafi etmez; döndüğü düğümün rotadaki oluşumlarından, donmuş noktadan ileri doğru en yakın olana katılır. Böylece gidip gelen bir devriye de görünmez biçimde yön değiştirmez.